Buiten de hoofdlijn
De Buitenbeentjes onder de spelcomputers
Machines die zich niet netjes in de gebruikelijke generaties laten opsluiten: te eigenzinnig, te hybride of eenvoudigweg op het verkeerde moment verschenen.
Een eigen reeks
Tien vreemde levens
Niet ieder systeem werd een succes. Juist de omwegen, botsende ideeën en misverstanden maken deze machines interessant.

Bally Astrocade
Speelhalmachine, vierpersoonsconsole, programmeercomputer en beeldinstrument in één — met BASIC-code die letterlijk ruimte deelde met de pixels.

RCA Studio II
Een vroege cartridgeconsole met een persoonlijke-computerstamboom, maar ook zwart-witbeeld en twee cijferblokken die de spelers letterlijk aan de machine bonden.

Atari 5200
Een console vol vooruitstrevende ideeën — analoge besturing, pauzeknop en vier poorten — die op papier beter speelde dan in de hand.

Commodore 64 Games System
Commodore maakte van de C64 een console door toetsenbord, opslag en programmeerbaarheid weg te nemen — en verloor daarmee juist haar sterkste eigenschap.

Amstrad GX4000
Een echte technische toekomst voor de CPC—hardware-sprites, vloeiende scrolling en 4.096 kleuren—die verscheen toen de toekomst van de markt al 16-bit heette.

Atari XEGS
Een console die zonder toetsenbord Missile Command en mét toetsenbord Atari BASIC startte—één kabel veranderde wat de machine dacht te zijn.

Philips CD-i
Een multimediaspeler die van muziek, film, encyclopedieën en games één categorie wilde maken—en zich pas later als console leerde presenteren.

3DO
Geen console van één fabrikant, maar een hardwarestandaard die Panasonic, GoldStar en Sanyo ieder in een eigen kast mochten bouwen.

Atari Jaguar
Een ingewikkeld orkest van processoren verkocht als één eenvoudige belofte: 64-bit. De reclame vroeg om rekenen; de hardware om choreografie.

Nintendo Virtual Boy
Een scherm voor één paar ogen: echte stereoscopische diepte in ruil voor kleur, beweging, meekijkers en werkelijke draagbaarheid.